نامه ای به خودم(هیچ چیز را به خودت نگیر)

به خودت نگیر

سلام خودم جان!

امیدوارم خوب باشی…

دیروز که آقای رئیس سرت داد زد را یادت هست؟ یا هفته ی گذشته که دوستت هرچه دلش خواست بارت کرد؟ مادرت که صبح زود تمام انرژی ات را با حرف های منفی و گلایه هایش از بین برد چطور؟ یا آن خانمی که سر صف نان به تو چشم غره رفت،این همه بی ادبی و ترش رویی و برخورد هایی که حس میکنی سزاوارشان نیستی را به یادت بیار… می دانی، مقصر هیچ کدام آنها تو نیستی! اصلاً طرف حساب آن آدمها تو نیستی!

چند روز پیش که خبر حمله تروریست ها به مردم عادی را خواندی یادت هست؟ مقصر آن حمله آن آدمهای عادی نیستند. پدری که دخترش را کشت، شوهری که همسرش را به باد کتک گرفت، استادی که با توپ پر سر کلاس حاضر شد و از سر و ته درس زد و آخرش هم بدون خداحافظی کلاس را ترک کرد… نه آن دختر، نه آن زن، نه آن دانشجویان… هیچکدامشان مقصر رفتاری که در حقشان شد نبودند.

میدانی خودم جان! آدمها با رفتارشان، با حرفهایشان، با اخلاقشان خودشان را معرفی می کنند… کمبودها، دردها، غصه ها و رنج هایشان را… آنها طوری رفتار می کنند که حق خودشان می دانند.

حتی اگر کسی مستقیم به مغز تو شلیک کند، باز هم تو مقصر نیستی! در این حد! پس به خودت نگیر!

قربانت امضا: خودم!

 

تابحال حتماً با رفتارهایی سرشار از عصبانیت، اخم و بی محلی،تیکه و کنایه ها و… برخورد داشتین.ما اگر به خودمان اعتماد نداشته باشیم در نگاه اول به خودمان شک میکنیم (نکنه کاری کردم که از دستم عصبانیه؟ نکنه منظورش من بودم؟ حتماً چون من اونروز حواسم نبود که سلام کنم حالا با من اینطوری برخورد کرد! شاید مادرم راست میگه و من واقعاً به دردنخور هستم! و…)

این افکار رو بذاریم کنار، مواقعی که واقعاً مقصر هستیم و کاری ناشایست انجام دادیم که عیان و آشکار بوده رو هم بذاریم کنار… منظور ما زمان هایی هست که از برخوردها و کلام ها شوکه میشیم و با شک و گمان، رفتار طرف مقابل رو تحلیل میکنیم و به دنبال دلیل رفتار او در خودمون میگردیم و خود رو مقصر میدونیم و مورد بازخواست قرار میدیم و به اصطلاح با خودمون حرف میزنیم و نتیجه گیری میکنیم! بدون هیچ دلیل قطعی و واضحی به خودمون گیر میدیم و تا مدتها اون رفتار رو با خودمون تکرار میکنیم و اون صحنه مدام از جلوی چشممون میگذره…

بهتر نیست با دید منطقی و بالغانه تر اینطور فکر کنیم که اون طرف الان اصلاً به ما ذره ای هم فکر نمیکنه و برای خودش زندگیش رو ادامه میده و این ما هستیم که توی یک ماجرای واهی گیر افتادیم و زندگی رو به خودمون زهر کردیم، در صورتیکه اصلاً منظور اون آدم ما نبودیم و به دلایل مختلف از قبیل (آشتی نبودن با خود، مشکلات شخصی، افسردگی، جدال های فردی و خانوادگی، تندخویی های درونی، خودکم بینی، حس حقارت درونی، مشکلات مالی و اقتصادی و غیره) خشم خود رو با رفتارش بروز داده و رفتاری که در واقع برای خودش قائل هست رو با ما داشته!

اگر خودمون رو باور داشته باشیم و از رفتار و کردار خودمون آگاه و مطمئن باشیم، اصلاً وارد بازی اون آدم نمیشیم و حتی اگر مستقیماً، مورد حمله ی کسی قرار بگیریم، مثلاً ( تمسخر، توهین، بی محلی، فحش و ناسزا، تحقیر و …)، آگاهانه جاخالی میدیم و تیر اون آدم به سنگ میخوره.حالا چطور میتونیم جاخالی بدیم؟ با بی تفاوتی، لبخند، بی توجهی، به خود نگرفتن، سرگرم کردن خود به کاری، و در نهایت در صورت شدید بودن رفتار، ترک اون محیط… گرچه با تمرین و مداومت میتونیم به این قدرت برسیم که باشیم و نشنویم، حضور داشته باشیم و نبینیم… اینطوری بار رفتار اون فرد رو تا مدتها به دوشمون نمیکشیم و اعصاب و زمان و انرژی خودمون رو درگیر نمیکنیم. میگذریم و به زندگی خودمون میرسیم.روی رویاها و اهداف خودمون تمرکز میکنیم و اجازه نمیدیم هیچ کسی به عمد و یا غیر عمد آرامش و خوشحالیمون رو از ما بگیره.

باید یاد بگیریم که هر شخصی مسئول رفتار و کردار خودشه، اگر واقعاً مسبب عملی ناشایست شدیم با اعتماد به نفس اون رو میپذیریم و جبران میکنیم، اما اگر مقصر ما نیستیم دلیلی نداره به خودمون بگیریم و خودمون رو درگیر کنیم.اون فرد تیری میندازه و میره… حالا به هر دلیل… اصلاً از عمد! ما باید باهوش باشیم و خودمون رو کنار بکشیم و زندگیمون رو پی بگیریم.

بیاید با هم تمرین کنیم که (هیچ چیزی رو به خودمون نگیریم)، به خودمون اعتماد داشته باشیم و آسوده خاطر و بیخیال ادامه بدیم. این یکی از کلیدهای خوشبختی و خوشحالی و داشتن حس خوب در زندگی هست که آدمهای باهوش خوب بلدن ازش استفاده کنن… بیاید باهوش باشیم 🙂

تحریریه مثبت نوش (برگرفته از کتاب چهار میثاق)

میتونید بخونید نامه ای به خودم(دوستم داشته باش)

0 مورد نقد و بررسی

ع. فراحمی

→ خواندن مطلب قبلی

نامه ای به خودم(دوستم داشته باش)

خواندن مطلب بعدی ←

چگونه امروز و هر روز خود را شاد کنیم

نوشتن نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *