نامه ای به خودم(دوستم داشته باش)

نامه ای به خودم

سلام خودم جان!

امیدوارم خوب باشی…

راستش من کمی از دستت ناراحتم. همش فکر میکنم شاید میون این همه دغدغه و فکر و کار منو فراموش کردی. این رو از اون روزی فهمیدم که سرم داد زدی و گفتی (ای بابا … چقدر دست و پا چلفتی هستم من… اصلاً بلد نیستم یه کار رو درست انجام بدم… اصلاً استعداد هیچ چی رو ندارم… خنگ بازی در نیار… )و یه عالمه تنبیه و توهین دیگه که نثارم کردی… و من با دلی شکسته یه گوشه قایم شدم و احساس کردم واقعاً مایه دردسرم و دیگه به هیچ دردری نمی خورم و دوستم نداری… امضا: خودم

تا حالا دقت کردید با خودتون چطور صحبت میکنید؟! آیا قبول دارید که بار منفی کلمات میتونه یه هاله ی منفی دور ما ایجاد کنه و ما رو تبدیل به آهنربای انرژی منفی کنه… زمانیکه ما با خودمون مهربون نیستیم، زمانیکه خودمون رو باور نداریم و مدام سر خودمون فریاد میکشیم، در واقع داریم به خودمون این حس رو القا میکنیم که به هیچ دردی نمیخوریم و این باعث میشه که اعتماد به نفسمون خدشه دار بشه و همین عدم اعتماد به نفس باعث میشه که دیگران ما رو باور نداشته باشند و با ما رفتار مناسبی نداشته باشند… دقت میکنید؟ یک حلقه ی رفتاری ایجاد میکنیم. ما خودمون رو باور نداریم و به خودمون توهین میکنیم،دیگران هم همین رفتار رو میبینن و با ما همونطوری رفتار میکنن که خودمون اجازه دادیم، گستاخانه و بی منطق… چطور میتونیم توقعی بیش از این داشته باشیم؟! ما نزدیکترین فرد به خودمونیم. به درونیاتمون، استعداد ها و توانایی هامون، اخلاقیات و تمامیت خودمون واقفیم. وقتی خودمون رو اینقدر بد نمایش میدیم و رفتاری سرشار از خشم و تنفر با خودمون داریم نباید توقعی از دیگران داشته باشیم.

اینجاست که به ( معصومیت در کلام ) میرسیم.

بیاید یاد بگیریم که با خودمون خوب صحبت کنیم و کلاممون سرشار از محبت و معصومیت نسبت به خودمون باشه. در این صورت هست که درون ما به خودشکوفایی و سرزندگی میرسه و تمام استعدادها و توانایی هاش رو بروز میده. فقط در صورت رعایت (معصومیت در کلام) نسبت به خودمون هست که به خودباوری و رشد میرسیم و اعتماد به نفسمون رو دوباره به دست میاریم و در ادامه ی این چرخه، دیگران هم با ما به نحو احسنت رفتار میکنن، ما رو باور میکنن و با ما وارد رابطه میشن، کارهاشون رو با ما به مشارکت میذارن و از ما ایده و نظر میخوان و به ما اعتماد خواهند کرد.

پس یادمون باشه اولین و مهمترین قدم برای رسیدن به زندگی شادتر و حال خوبتر آشتی با خودمونه… با خودمون با احترام رفتار کنیم تا با ما با احترام رفتار بشه، به خودمون اعتماد کنیم تا دیگران به ما اعتماد کنن، خودمونو باور داشته باشیم تا همه مارو باور داشته باشن.

خودمونو از صمیم قلب دوست داشته باشیم و با خودمون معصومانه رفتار و صحبت کنیم.

تحریریه مثبت نوش(برگرفته از کتاب چهار میثاق)

میتونید بخونید نامه ای به خودم(هیچ چیز را به خودت نگیر)

0 مورد نقد و بررسی

ع. فراحمی

→ خواندن مطلب قبلی

راهنما

خواندن مطلب بعدی ←

نامه ای به خودم(هیچ چیز را به خودت نگیر)

نوشتن نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *