شادی رو دنبال نکن!

شادی رو دنبال نکن!

 

شادی رو دنبال نکن، اون خودش دنبالت میاد…

شادی رو دنبال نکن

 

شاید بارها در مقالات و جاهای مختلف راجع به رهاسازی افکار و عدم تمرکز و رابطه ی اون با رسیدن به آرامش  و در نتیجه رسیدن به اهداف خونده باشید.

واقعیت اینه که منظور اصلی این مقالات و نوشته ها رها کردن کلی خواسته و شادی نیست! بلکه اینه که وقتی ما بیش از اندازه روی چیزی تمرکز میکنیم احتمال این وجود داره که ناخودآگاه به نشدن و عدم دستیابی به خواستمون هم فکر کنیم و انرژی با جهت معکوس اعمال کنیم. از اینها گذشته وقتی ما بیش از اندازه زمانمون رو جهت فکر کردن تلف میکنیم در واقع زمانی رو از دست میدیم که میتونیم در جهت اون خواسته و شادی تلاش عملی داشته باشیم. قطعاً برای دستیابی به هر هدفی حال شادی یا هر خواسته ی دیگه نیاز به انجام فیزیکی و عملی کارها هست و بهتره که بجای فکر کردن قدمی هرچند کوچک برداشته و راه رسیدن به خواستمون رو شروع کنیم. خداوند فرمودند که از تو حرکت از من برکت. پس شادی رو دنبال کنیم اما به روشی درست نه با فکر کردن های مداوم. این فکر کردن ها میتونه شامل برنامه ریزی های بی عمل باشه. منظورم دقیقاً همون برنامه ریزی های دقیق و بی عیبی هست که براساس حداکثر توانمون روی کاغذ میاریم اما وقتی زمان عمل کردن به برنامه میشه در بهترین حالت پنجاه درصد اون رو انجام میدیم که این کاملا منطقیه! میپرسید چرا؟ چون ما وفتی فکر میکنیم و بر اساس فکرمون برنامه مینویسیم دقیقاً بهترین عملکرد و ایده آل خودمون رو در نظر میگیریم و زندگی واقعی و اتفاقات ناگهانی اون رو اصلاً در نظر نمیگیریم. بنابراین به نتیجه ی دلخواهمون نمیرسیم و از خودمون ناامید میشیم و نهایتاً از شادی شادکامی فاصله میگیریم.

کاش کمی با خودمون مهربون تر باشیم و بیشتر از رسیدن به هدف و شادی حصول به هدفمون، از مسیر رسیدن به اهداف و شادی طی مسیرمون لذت ببریم و مطمئن باشیم که با این روش هر لحظه شاد هستیم و نیازی نیست دنبال شادی بدویم چون شادی همراه با رضایت از زندگی در لحظه هامون جاری میشه و ما رو دنبال میکنه.

چند راهکار برای اینکه شادی دنبالمون کنه:

زندگی کنیم، به معنای واقعی هر لحظمون رو زندگی کنیم و لذت ببریم از اینکه هر صبح بیدار میشیم و یک فرصت دوباره داریم.

از تک تک اتفاقات طی روزمون لذت ببریم.

شکرگزار باشیم بخاطر تمام آنچه داریم و نداریم چون در داشته ها نعمت و در نداشته ها حکمتی هست.

ایمان و ارتباط معنویمون رو قوی کنیم و ساعاتی رو به مناجات و مدیتیشن بپردازیم.

حس هامون رو قوی کنیم، وقتی چیزی میخوریم کاملاً مزه ش رو بچشیم، وقتی حمام میریم قطرات آب رو روی پوستمون حس کنیم، به اطرافمون جور دیگه نگاه کنیم جوری که کاملاً ببینیم!، به صداهای اطرافمون دقیق تر گوش بدیم و از هم تفکیکشون کنیم. این کار خیلی به تمرکز و آرامشمون کمک میکنه.

کارهایی که بهمون حس خوب میدن رو لیست کنیم، نیاز نیست خیلی کارهای خاص و پر هزینه ای باشه،مثلاً دیدن یک فیلم یا خریدن یه گلدون کوچیک… ، شروع کنیم به انجام اونها و حس خوب رو به خودمون هدیه بدیم.

دقایقی در طی روز به خودمون اختصاص بدیم و این دقایق رو هر روز افزایش بدیم، در این دقایق در خلوتی به سکوت ، مراقبه ، نقاشی، نوشتن، نواختن ساز، شعر خوندن ، گوش دادن به موسیقی و … هر کاری که در تنهایی بهمون حس خوب میده انجام بدیم.

کاغذ یا دفتری رو تهیه کنیم و روزانه کارهای خوب، حس های خوب، خوبیهای خودمون ، اتفاقات خوب رو به صورت نکته وار یادداشت کنیم، این کار به ما کمک میکنه تا همیشه حس مثبتی داشته باشیم و مواردی که ممکنه به ظاهر فراموش کنیم رو به خودمون یادآوری کنیم تا همیشه سطح انرژیمون بالا باشه.

ایمان داشته باشیم و مطمئن باشیم که هراندازه به زندگی و اتفاقات اون به دیده ی مثبت نگاه کنیم همون قدر زندگی ساده و شیرین تر میشه.

خلاصه اینکه کاری رو انجام بدیم که برامون لذتبخش و شیرینه، کار ، درس، تفریح، موسیقی ، غذا، فیلم و هر انتخاب دیگری که داریم مورد علاقمون باشه و حس مثبتی بهمون بده و به اجبار انجامش ندیم. خیلی کارهای دیگه وجود داره که میتونه بهمون حس شادی رو القا کنه، به نام خدا بگیم و سبک زندگی شاد رو انتخاب کنیم، سبک زندگی شاد سبکی هست که در اون ما به دنبال شادی نمیدویم بلکه کارهایی رو انجام میدیم و راه هایی رو میریم که شادی ما رو دنبال میکنه.

خوب وخوش باشی مثبت نوش عزیز

تهیه و تنظیم: تحریریه مثبت نوش

 

0 مورد نقد و بررسی

ع. فراحمی

→ خواندن مطلب قبلی

خانواده ی شاد، خانواده ی خوشبخت

خواندن مطلب بعدی ←

بهترین خیاط!

یک مورد نظر

  • بسیار مطلب خوبی بود. متشکر از ع. فراحمی

نوشتن نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *